Soner ÜNSAL, tırmanış sırasında düşmesinin ardından, ekip arkadaşları aşağı inerek onu bulmuşlar, ölüm durumunu teşhis etmişler, yerini işaretleyip yardım için bölgeden ayrılmışlardır. Arama kurtarma ekibi, kaza bölgesine geldiğinde o bölgede düşen bir çığın Soner ÜNSAL’ın cansız bedenini örttüğünü tespit etmiştir. İki gün süren arama kurtarma çalışmalarına, Aladağlar Mangırcı vadisinde 10 kişilik Fransız tur kayağı grubunun çığ altında kaldığı haberi nedeniyle ara verilmiştir. Fransız ekibin arama kurtarma çalışmalarının tamamlanmasının ardından (1 ölü, 1 ağır yaralı) arama kurtama çalışmalarına kaldıkları yerden devam etmişleridir. 03 Nisan 1999 günü aramalara tekrar başlayan ekip, aynı gün Soner ÜNSAL’ın cansız bedenine ulaşmış ve cenaze, ertesi gün Aladağlar’da Çukurbağ Köyüne defnedilmiştir.

Ekibin yürüyüş yaptığı bölge, birçok kulvar içermektedir. İrtifanın fazla olmamasından dolayı (1800 m) genelde katmanlaşmış bir kar yapısı vardır. Kazadan 3- 4 saat önce ciddi bir yağış başlıyor. Ekip, zirve yaptıktan sonra dönerken, tipiye sebebi ile, geldikleri nispeten kayalık ve daha zor kısımdan değil, sırt hattının diğer tarafına açılan kulvarlardan, en güvenli görünen birine giriyorlar. İniş esnasında, coğrafi yapıdan dolayı özellikle üst taraflarda kulvarı sürekli zikzaklar çizerek kesiyorlar. Yaklaşık 100 metrelik açıklık alandan sonra kulvar, sık orman örtüsü içerisinde devam ediyor. Ekibin çığa yakalandığı yer, yoğun ağaçlık bir yer. Orman içerisinde ilerleyen ekibin, ağaçlık alanda olmalarından dolayı herhangi bir çığ beklentisi yok Düşen toz kar çığı, arkadaki yığıntıyı da tetiklemiştir. Dolayısıyla toz kar çığın hemen peşine, ikinci bir kütle de geliyor Mutlu ACAR ilk düşen çığa yakalanmış, ikinci çığ ise Mutlu ACAR’ın üstünü örtmüştür. Ekipteki diğer 3 kişiden ikisi daha çığa yakalanıyor fakat sürüklenmeden kurtuluyorlar Çığın ve kazanın olduğu yer 1300 m. civarında, en yakın köy ise 800 m. İrtifadadır. Aramalar son derece zor koşullarda ve devam eden yağış nedeniyle doğan çığ riski altında yürütülmüş, kazadan 7 gün sonra Mutlu ACAR’ın babasının getirdiği köylülerin yaptığı arama ile, cenazesi Öksüz Boğazı mevkiinde bulunmuştur. Çığın et kalınlığı kimi yerde 10 m. olarak ölçülmüştür.

Cem Emrah ÇELEBİ’nin Hasan Dağı kış tırmanışı ve Alaca yaz tırmanışı yaptığı bilinmektedir. Ayrıca hayatını kaybettiği yörede defalarca yaz kampı yapmıştır. Selçuk OLCAY’ın ise yaz kampı (2 - 3 kez) tecrübesi dışında tecrübesi yoktur. Olay gününden dört gün önce yöreye düşen bir uçağın (Onno Tunç'un kullandığı uçak), arama çalışmalarında yardımlarının olabileceğini düşünerek kimseye haber vermeden yola çıkmışlardır. Karasu mevkiinde avcılar, havanın kötüleşeceğini ve dönmeleri gerektiğini söylemişlerdir. 16 Ocak’ta hava kötüleşmiş ve ekip dönmeye çalışırken hayatını kaybetmiştir. Cenazelerin bulunuş şeklinden, önce Selçuk OLCAY, ardından Cem Emrah ÇELEBİ ‘nin hayatını kaybettiği tahmin edilmektedir.

Dr. Tayfun TERCAN, Trabzon bölgesinin ilk kez düzenlediği 30 Ağustos zafer tırmanışına destek olmak üzere bölgeye gelmiştir. Kaza günü sabah saat 05:00'te zirveye giden 25 kişilik ekibi yolcu etmiş, ardından İzmir ve Konya bölgesinden dağcılarla günübirlik bir yürüyüş için 3105 m.'lik sırt sistemi üzerinden Büyük Deniz gölüne gitmiştir. Dönüşte saat 15:00'da sırt sistemi üzerinde, yorgun bir şekilde grupla birlikte görülmüştür. Hem uçağa yetişmek, hem de zirveden dönen grubu karşılamak için acele etmiş ve gruptan bir dağcı ile ayrılarak hızla aşağı doğru inerken ayağı bir taşa takılarak düşüp yuvarlanmıştır. Yuvarlanma esnasında kafasından dört büyük darbe alarak yarım saat içinde yaşamını yitirmiştir. Yapılan muayeneler sonucunda, darbelerin çok ciddi olduğu ve kurtulma şansı olmadığı açıklanmıştır. Güncelleme: Dagkazari.org iletişim formuna gelen bilgi üzerine, websitemizde 12.11.1995 olarak kayıtlanan kaza tarihi 28.08.1995 olarak düzeltilmiştir. (Düzenleme tarihi: 06.01.2025)

Meltem ACAR , üniversitenin düzenlediği geleneksel 3. Davraz dağı yürüyüşü sırasında 22 kişilik ekiple zirveye ulaşmıştır. Zirveden dönerken fenalaşmış ve aşağı indirildikten sonra da solumun yetmezliğinden hayatını kaybetmiştir (Milliyet Gazetesinin haberinde, ‘donarak öldüğü’ yazılmıştır) Olay tümüyle, gerek kurumun gerekse de bireyin, daha önce sağlık muayenesi yaptırmamış olmasından kaynaklanmıştır. Diğer yaralı ise, yüksek performans ve bilgi eksikliği nedeniyle vücut ısısını kaybederek hipotermi geçirmiştir.

Ekip sabah erken saatlerde Karagölün yanındaki kamptan ayrılmış ve tırmanışa geçmiştir. Zaman içinde grupta kondüsyon farklılığı nedeniyle kopmalar olmuştur. Ekipten Ata, İlker ve Can önde gitmişler, zirve için uygun malzemeleri olmadığına karar verip 14:00 civarı geri dönmüşlerdir. Bu arada Devrim rahatsızlandığı için çoktan kampa geri dönmüştür. Grup geri dönerken Alparslan ve Muzaffer'i son kez dağın güneyine doğru bir yerlere inerken görmüşler ve o tarihten sonra bir daha tüm aramalara rağmen haber alamamışlardır. Muzaffer GERÇEKER'in cesedi 8 ay sonra (Haziran 1995 sonunda) bir çoban tarafından, çimen – çarşak karışık bir alanda bulunmuş ve otopsi sonucunda ‘hipotermi nedeniyle ölüm’ olarak kayıtlara geçmiştir.

Fotoğraf ve haber amaçlı bir tırmanıştır. Zor bir tırmanışı gerçekleştirdikleri halde iki gece daha bivak yapmışlar, yiyecek ve içecekleri yetersizdir. Bilmedikleri bir rotadan inmeye çalıştıkları ve tüm güvenlik kurallarını hiçe saydıklarından kaza gerçekleşmiştir. Haydar CELAYİR kaza nedeniyle şoka girmiş ve yakındaki yaylada bir evde paralize olmuş bir şekilde kurtarma ekipleri tarafından bulunmuştur. Olay yerini terk etmemiştir. Olay sonrası ayak parmaklarını kaybetmiştir.

Ekip faaliyet sırasında çığ riskini dikkate almamıştır. Tırmanış esnasında kulvarın altına kadar girmiş, tam travers atılırken (kulvar kesilirken) tabaka kar çığa maruz kalmışlardır. Ekipteki diğer üyelerin yaşıyor olması tesadüf olarak görülmektedir. Ekip üyelerinden bir kişi, o dönem Almanca bir kaynağı Türkçe’ye çevirirken çığ ile koşulların faaliyette de mevcut olduğunu fakat kendinden tecrübeli kişilere durumu aktarmaktan çekindiğini bildirmiştir.

Bir tatil köyünde barmen olarak çalışmaktadır. Göynük Dağının yüksek bir tepesine çıkmaya çalışırken, kayıp düşer. Ağaçlık ve kayalık alanda ciddi bir şekilde yaralanır.10 gün yaşadıktan sonra hayatını kaybettiği tahmin edilmektedir. Düştüğü sette kıyafetlerini yakarak yardım istemiş, fakat fark eden olmamıştır. Kan kaybından ölmüştür. .

Aynı faaliyette yer alan Dr. Halil YENİÇIKAN ile otobüste tanışmış ve partner olmuşlardır. Recep ÇATAK, Dr. Halil YENİÇIKAN’ın hayatını kaybetmesinden kendini sorumlu tutmuştur. Arama kurtarma çalışmaları öncesi sıvı almamış ve suçluluk duygusu taşımasına rağmen arama kurtarma ekibine dahil edilmiştir. Dr. Halil YENİÇIKAN’ın cenazesine ulaşılmış ve indirilme çalışmaları sırasında kontrolden çıkan ceset Recep ÇATAK’a çarparak düşmesine neden olmuştur. Arama kurtarma faaliyeti esnasında kask kullanmamış, düşme ve çarpmaya bağlı kafa travması geçirmiştir. Kazadan sonra 22 saat yaşatılabilmiştir. Hava muhalefeti ve bürokrasiden dolayı helikopter kaza yerine gelemeyince, ekipteki diğer dağcılar Recep ÇATAK’ı indirmeye çalışmışlar fakat bu girişimden1,5 saat kadar sonra hayatını kaybetmiştir.

Dr. Halil YENİÇIKAN, zirve faaliyetini bir an önce tamamlayarak, ablasının nikahına yetişebilmek için, ekipten kimseye haber vermeden (sadece çadır içerisine bir not bırakarak) akşam gizlice kamp yerinden ayrılmış ve solo çıkış denemiştir. Çıkış esnasında hava koşulları kötüleşmiş ve iki gün fırtınada beklemiştir. Beyin ödemine bağlı hipotermi nedeniyle hayatını kaybetmiştir. Cenazesi, 5100 metrede platoda bulunmuştur.

Merkezi otorite bulunmamakta, ekipte 10 çocuk yer almaktadır. Ekibin meteoroloji raporu bulunmamaktadır. Faaliyet bölgesinde yaklaşık 1 saat önce çığ düşmüştür. Kaza, eğitim yürüyüşü sırasında, Mümtaz ÇANKAYA’nın, fırtınadan kaçarlarken ipe girmeyi reddederek malzemesiz iniş yapması ve iniş esnasında kayarak düşmesi nedeniyle gerçekleşmiştir. Kaza yerine yardım hemen ulaşmıştır (Fakat 1 gün sonra ancak indirilebilmiştir)

"Dr.Özcan Açıkalın 1962 doğumlu. Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Mezunu. (Yeni mezundu mecburi hizmet kurasını çekip gidemeden kaza geçirmişti.) İzmir Dağcılık Ajanlığı sporcusu, İDA ve TDF de eğitimlerini almıştı. DEÜTF de dağcılık gurubumuz vardı o yıllarda. 24 Ocak 1987 de Bozdağ tırmanışında klasik rota üzerinde dar bir kılçık geçiş vardır buradaki aşırı buzlanma nedeniyle kayarak dağın kuzey kulvarlarına düşmüş ve yaklaşık 500 metre sürüklenerek kafa travması nedeniyle hayatını kaybetmiştir. Krampon takılmamış, ipe girilmemiş ve kazmasında perlon bilek bandı olmadığı için ilk düşme anında kazma elinden fırlamış. Ekip 5 kişi . Kaza sonrası köye dönen ekip havanın bozması nedeniyle Özcan'ın tahmini düştüğü kulvarı tam olarakta bulamamışlardır. Bu nedenle kendisine ulaşmak 24 saatten fazla sürmüştür." Dr. M. Arif Demir'in tarafımıza ilettiği e-postadan alıntıdır.

Kendisinin bilinen ilk tırmanışıdır. (Ağrı !!) Tırmanış esnasında, yorgun olmasına rağmen çok ısrarlı olduğu, ekibe uyum sağlamadığı ve tüm ekip arkadaşlarını terk ettiği bildirilmiştir. İnişini ekipten ayrı olarak, hızlı bir şekilde kazma krampon ile yapmaya çalışmıştır. Dönüşte kampı görmeyerek geçmiş, kaybolmuş ve hayatını kaybetmiştir. Cenazesi ancak 5 ay sonra bulunmuştur.

İniş sırasında ekip, yoğun sis nedeniyle dönüş yolunu kaybetmiştir. Pusula, Krampon yok. Ön bilgilenme yok. 19 ‘unda zirve yapılıyor ve 4 gün boyunca geri dönmeye çalışıyorlar. Ekip, yetersiz yiyecek ve içecekle, kuzey yüzünden tek iple iniş yapmayı deniyor. 4. günün sonunda, kar sularının tüf tabakasını aşındırmasından dolayı kar ve çamurdan oluşan heyelan meydana gelmiş ve kaza gerçekleşmiştir. Kaza yerine yardım 2 gün sonra ulaştırılabilmiştir. Armağan ÖZTUKSAVUN, kaza sonrası sürünerek yardım ekiplerine ulaşabilmiştir. Fakat 3 gün boyunca yapılan tüm aramalara rağmen kazazedeler bulunamamıştır.